“嗯嗯。”袁月苓摇了摇头,用鼻子发出否定的声音。
“Ne reminiscaris, Domine, delibsp;nostra, vel parentum nostrorum: neque vindictam sumas depeccatis nostris.”赵神父一边念念有词,一边继续朝袁月苓身上撒着水。
上,下,左,右。
上,下,左,右。
周嵩生怕月苓着凉,跑去把窗户重新关上,又拿起遥控器把空调温度上升了几度。
“Pater noster, qui es in caelis,sanctificetur nomen tuum;adveniat regnum tuum;fiat voluntas tua,sibsp;in caelo, et in terra.Panem nostrum cotidianum da nobis hodie;et dimitte nobis debita nostra,sibsp;et nos dimittimus debitoribus nostris……”
赵神父唱了起来。
周嵩听得有些呆。
除了那些CD、MP3中录制好的歌手歌曲,他从来没在现实中亲耳听到如此美妙的歌喉嗓音。
“天籁之音”对于周嵩来说,
第六十二章 魔影乍现(感谢盟主 冰菓一生推)(7/12)